Apocalyps lyrics

Artist  : Wilde De Jan 
Song : Apocalyps



 Send "Apocalyps" Ringtone to your Cell 

 
Toen ik op de dag des Heren in m’n tuin van
Lede zat 

en bij ‘t zingen van de regenvogel mijn gebeden
bad 

was daar plots een transcendente stem van 100
watts of meer: 

het was onmiskenbaar de geluidsversterking van de
Heer. 

Ha zo, ha zo, zo sprak die stem, wie zit daar in
zijn hof 

wie plukt daar al de bloempjes af en maakt het
veel te grof ? 

M’n hart zat in m’n sokken, bijna was ik
gevlucht, 

maar dan merkte ik de hemelse verschijning in de
lucht, 

ik zonk ter aarde neder maar de stem sprak weer:
vrees niet 

schrijf op wat nu geschieden zal en maak daarvan
een lied, 

het is Mijn wil dat jij dit zingt voor
zevenhonderdmaal, 

zevenhonderd zalen, als het kan, normaal betaald
! 



De wolken scheuren open, de lucht is rood als
bloed 

en ik zie in geestverrukking zeven monsters uit
de gloed 

van gloeiende as te voorschijn kruipen, grommend
van genot, 

maar de engel houdt ze nog in toom met riemen
rond hun strot, 

opzij, opzij, zo roept de engel, ‘k laat de
beestjes los 

wie op hun weg komt, Antichrist, die is finaal de
klos ! 



De monsters stormen brullend weg, gepantserd en
vuurvast 

ze verduisteren het zonlicht met hun wolken
uitlaatgas, 

en maken van de zee ‘n poel met pek en D.D.T.,


en midden van die chaos zie ‘k de blauwe engel
staan, 

hij glimlacht heel ironisch en hij reikt ze alles
aan. 



Het monster met de vurige tong en met de witte
boord 

schudt met z’n schubben en ontsluit de
seminariepoort 

daar komen in een wierookwolk tien
sprinkhaanduivels uit 

ze dragen op hun koeiekop elk een injectiespuit


de naald is als een gloeiend zwaard waaruit de
vonken slaan 

ze fluiten liedjes van James Last als ze ten
strijde gaan. 



En dan zie ik dat uit de zee een machtig beest
verschijnt; 

-dat moet dan zonder twijfel de draak van Mao
zijn- 

elk van zijn zeven koppen draagt een
godlasterlijke naam, 

en voor elke kop zie ik ‘n massa in aanbidding
staan 

maar ijlings als ‘n bliksemflits verschijnt een
tweelingbeest, 

-alleen met groter tanden nog- en allen zijn
geweest. 



De vurige hellewagen wordt getrokken door de Bok,


de voerder zwaait triomfantelijk met het hoofd
van Papadoc 

maar daar komt reeds de engel Basiel Goedertier
aan, 

hij is de armen en de dwazen stil voorbijgegaan,


zet ‘n domper op de vuren, verft de lucht weer
blauw 

en bergt de monsters op in het
rechtvaardigheidsgebouw. 



En ‘t was of ‘k helemaal leeg was, of vol,
zoals je wil 

en alles was eenvoudig, en alles was weer stil,


ik zag alleen ‘n lammetje dat in de boomgaard
stond, 

het keek wat melancholisch, er kwam nevel uit de
grond 

ik voelde plots, als in een droom, twee armen om
me heen, 

deze engel nu heet Joke, dus ik kom er wel
doorheen.